Time to change gears

My sincere apologies to the 3,4 English that read this weblog,
but I am going to write a post in Dutch for once.

In Hollywood zit dus echt bijna iedereen in de acteerbusiness (duh).
Je hebt geen idee van de hoeveelheid audities dat hier dagelijks doorgaan. Als je geluk hebt met één van die audities (goed moment, goede scene, goede partner) en je wordt uit de zovelen die auditie doen geselecteerd, dan mag je als het ware naar de volgende ronde waar je de eer krijgt van enkele echte casting directors te ontmoeten voor wie je wederom auditie mag doen. Op deze manier word je na jaren langzaam beter bekend in het milieu en beland je dan met wat geluk in een nieuwe serie (die uiteindelijk helemaal niet van de grond komt) of mag je een stijf lijk spelen in CSI:Miami.

De meeste mensen hier proberen al jaren ontdekt te worden en zijn al aan hun kaziljoenste auditie toe. Competition is fierce. De kansen om door te breken zijn al miniem genoeg, maar door het ontbreken van een work permit, is het net alsof we telkens in een rolstoel op de audities toekomen. Voor elke rol die we aangeboden krijgen, staan er echt 10.000 Amerikanen klaar om onze plaats in te nemen van zodra de studiobonzen vernemen dat we geen social security nummer hebben. Daar komt nog eens bovenop dat we hier slechts voor een maand zitten, hetgeen in Hollywood het equivalent is van één minuut. Toch heb ik nog steeds de hoop niet opgegeven dat weldra een befaamde Hollywoodregisseur mijn pad zal kruisen op Sunset Boulevard en dan ineens een kreet uitslaakt van: “Hey! A Belgian wanderer !  For my next movie: ‘The Belgian wanderer’*

Yeah right, as if that’s gonna happen…

Tijdens de laatste auditie, toen ik me omringd zag door homies en analfbeten, it suddenly hit me. Ik vroeg me plots af waarom ik de uitkomst van mijn studies altijd als backup plan heb gezien, mocht het in Hollywood niet lukken, wanneer ik er juist gebruik van zou kunnen maken om mijn doel te bereiken. Hetgeen me steeds tegenhield, was het feit dat mocht ik hier een job vinden in de lijn van mijn opleiding, ik waarschijnlijk geen tijd meer over zou hebben om me volledig toe te leggen op het acteren en audities… maar dat neemt niet weg dat ik zou kunnen postuleren voor bijvoorbeeld een marketing job bij Warner Brothers. Op die manier krijg ik waarschijnlijk niet alleen veel gemakkelijker een visum (en meer geld), maar heb ik eveneens onmiddellijk een voetje binnen in het wereldje waar ik moet zijn. Iedereen weet dat de filmindustrie meer om networking draait dan eender welke andere business. 

Met nog maar een dikke twee weken te gaan, wordt het dus dringend tijd het geweer van schouder te veranderen. Ik heb mijn herschreven sollicitatiebrief zonet samen met mijn c.v. naar Paramount Pictures, Universal en MGM/UA gestuurd. Warner Bros. heb ik opzettelijk overgeslagen, omdat iemand van onze acteerschool daar werkt en me vanavond precies ging weten te vertellen, naar wie ik wat precies moest doorsturen.

Laten we hopen dat met deze strategie, ik mijn kansen voor de tijd die me nog rest volledig weet te maximaliseren. Met wat geluk zoeken ze in één van die filmhuizen wel iemand die meer talen spreekt dan slechts Engels, een notie heeft van het Europees recht en naar een business school is geweest dewelke niet al te laag gerangschikt staat op de wereldranglijst… 

Wish me luck !

Advertisement